1
2
ڪتاب مضمونوار
دل ته چوي ٿي
الوداع
چنڊ، سمنڊ ۽ پٿر اکيون
ديوان ” لا “
آلا نيڻ بهارن جا
الا مان اڏري ويندو ساءِ
اڃا ڪائنات جيئري آ
اسٽور روم
هوش وندي مڌهوشي
گل ڇنو گرنا جو
سونهن کڻي ساڻهه چميو
جل تي ڪنول جيئن
جهڙي سج ڪڪور
اندر ۾ اهاءَ ٿيو
جهڻي روشنيءَ جا نظم
ڪلنگيون جن ڪپار ۾
ڪالهه ڪلاچيءَ ويا
روپوش محبت
نينهن نيري نندي
مئل ضمير جو مرثيو
نه ڪم نبريو، نه غم نبريو
پرهه ڦٽيءَ جا ماڪ ڦڙا
کي ساڳئي پار جا
لهرون لرون لاٽ
ماٺ جي موسم
مئل ضمير جو مرثيو
تڙ تڙ تي طوفان
خدا جيئن اڪيلا اڪيلا
رهياسين
ڪٺمال
ليار نيڻن ۾ ڦٽا
چنڊ کان چهرو وڌيڪ
ڏيئا ڏيئا لاٽ
سرور
ورکا نيڻ وسن
تتو ڏينهن، ڇنو نينهن
<
مٿي وڃون
>--<
پهريون صفحو
>--<
سائٽ ميپ
>
رهياسين
